خواص بادرنجبویه

 

بادرنجبویه

 

 نامهای رایج:

بادرویه، بادرنگبویه، ترنجان، برگ زنبور عسل، ملیسا آفيس، ناليس.

Melisse officinale

قسمت های دارویی:

برگ های خشک شده و به ندرت پاجوش های گل دار

 

خصوصیات ظاهری:

گیاهی است علفی و خودرو و پایا و از تیره نعناع. برگ های آن بزرگ تر از برگ نعناع و تقریبا مدور، با بویی شبیه به بوی قرنفل است. شاخه های فراوانی دارد که از روی ریشه بالا می روند. گل آن سفید است و ریشه اش در زمین می ماند و هر سال مانند نعناع دوباره می روید.

 

طبیعت:

گرم و خشک است.

 

ترکیبات شیمیایی:

این گیاه حاوی 1/0 تا 25/0 درصد اسانس روغنی است که از سیترال، سیترونل و ژرانیول تشکیل شده است.

 

بادرنجبویه

 

مقاله پیشنهاد شده: ۱۸ گیاه دارویی برتر که طول عمر شما را افزایش می دهد

 

خواص درمانی و موارد مصرف:

 

1- برگهای بادرنجبویه را، در فرانسه، مانند چای دم می کنند. این چای ضدتشنج، معرق، محرک معده و ضد اسپاسم (گرفتگی) است.

2- برای جلوگیری از قی ۳ تا ۴ فنجان از آن را در روز می خورند و جوشانده یا شربت آن را برای تقویت معده، حواس، کبد و نیز تقویت هوش و حافظه تجویز می شود. همچنین برای تنگی نفس و خفقان مفید است و لرزش دست، بدن و سکسکه را آرام می کند.

3- جویدن آن دهان را خوشبو می کند. مضمضه جوشانده یا دم کرده آن برای استحکام لثه و دندان ها مفید است.

4- از له شده آن در محل گزیدگی حشرات سمی استفاده می شود.

5- برگها و سرشاخه های آن تب بر و برای کنترل بیماری های مغز، کبد و قلب مفید است. همچنین معتقدند که خوردن و بو کردن آن برای باز کردن گرفتگی های دماغی (مغزی) مفید است.

6-  خوردن آن برای تقویت کبد و معده نافع است و به هضم غذای سنگین کمک می کند و باد و گاز معده ( نفخ ) را تحلیل می برد.

 

توجه:

چون این گیاه گرم است، توصیه می شود که اشخاص گرم مزاج آن را نخورند و اگر به هر صورت مصرف شود، برای رفع عوارض آن می توان از گل بنفشه و سکنجبین استفاده کرد.

 

منبع: کتاب فواید و خواص درمانی چهال گیاه نوشته دکتر محمد دریایی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *